Prawdopodobnie najstarsza wieś na polskim Spiszu, leży w depresji oddzielonej zaporą ochronną od Jeziora Czorsztyńskiego. Tu można zwiedzić wiele oryginalnych i atrakcyjnych zabytków.
Najciekawszym jest wczesnogotycki, murowany kościół z połowy XIII i XIV w. najstarszy na polskim Spiszu i Podtatrzu, ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym - otoczony masywnymi jednouskokowymi skarpami. Posiada on elementy architektury romańskiej (unikalne na tym terenie) m.in. romańskie okienko w prezbiterium. W 1600 r. dobudowano dwukondygnacyjną wieże zwieńczoną renesansową attyką w kształcie jaskółczego ogona. Do czasu pożaru w 1781 r. posiadała ona hurdycje, (czatownię - patrz kościół w Krępachach).
W 1764 r. do południowej ściany prezbiterium dobudowano ośmioboczną rokokową kaplicę Matki Boskiej Karmelitańskiej. Znajdował się w niej stojący po środku unikalny dwustronny, symetryczny ołtarz. W nawie znajduje się pochodzący z 1757 r. barokowy ołtarz główny św. Stanisława patrona kościoła. To że parafia była pod wezwaniem polskiego świętego jest jednym z dowodów we Frydmanie, że powstała ona za czasów polskich przed zajęciem wsi przez Węgrów. Obok romańskiego okna na zewnętrznej ścianie wmurowany jest kamienny wizerunek ludzkiej głowy, na pamiątkę rzezi tatarskej w XIII w. Wg miejscowej legendy Tatarzy meli obcinać głowy schwytanym mieszkańcom.
W centrum wsi znajduje się dwór obronny z 1585-1590 r. z narożnymi wieżami, renesansowym wykuszem (wystający przed lico budynku obudowany balkon), posiadał on też rozebraną w 1910 r, renesansową attykę. Dwór będący własnością prywatną jest obecnie zaniedbany i niedostępny do zwiedzania.
